وقتی که پلک هایت را بر هم گذاشتی

حس کردم که غروب

انتظار بیهوده نیست تا فردا

تا فردا که دوباره باز کنی چشم هایت را

و من در ابی نگاه تو

روشن ترین ترانه ها بخوانم .

روشن ترین خورشید های زمین را . . .