تبليغاتX
چه زود دیر شد !

چه زود دیر شد !

" من . . . تکواندو . . . زندگی . . . همه چی "

سال 1388

به نام او . . .

فردا عیده  ، سال 87 با تمام خوبی ها بدی هاش تموم شد . . .

دلم یه چیزایی میخواد 

شاید

. . .

 ـ ادم های مهربون

ـ خنده های از ته دل

ـ دوست های با معرفت

ـ نوشابه های خنک

ـ خواهر خندون

ـ مامان سرحال

ـ روزهای افتابی

. . .

شاید

نمیدونم چرا خوشحال نیستم که سال جدید داره مییاد !

هنوز با خودم درگیرم  ، دلم میخواد یه دلیل یا بهونه واسه خوشحالیم پیدا کنم . . .

۶ ماه دوم سال برام پر از حسرت بود  ، حسرت روزهایی که گذشتو دیگه هیچ وقت نمیاد .

حسرت دیدن ادمایی که روزهای زیادی با خوشحالی در کنارشون بودم اما الان . . .

تنهامممممممممممممم

تقصیر خودمه ، نمیشه به کسی خرده گرفت !

بعضی ها بهش میگن سرنوشت . . .

سرنوشت

سال جدید داره میاد  ، اما من . . .

سال 1387

اما اون قدا هم بدم نبود

یه اتفاق خوب

هنوزم هستن ادم هایی که میشه بهشون تکیه کرد . . .

ادم هایی از جنس مهربونی و دوستی  ، به دور از حسادت و نفرت  دورویی

انگار قرار گرفتنش سر راهم مثل یه معجزه بود . . .

معجزه ای که باعث شد من بیدار بشم

تغییر کنم

شایدم . . .

بزرگ بشم !

به هر حال امیدوارم سال 88 سالی سرشار از عشق و محبت و شادی سلامتی برای همه باشه . . .

                                                                                                                                     التماس دعا

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387ساعت 6:15 بعد از ظهر  توسط شراره   | 

محرمانه !

 

احساس میکنم خیلی حسود شدم ، یعنی به همه چی همه کس حسودی میکنم !

چرا ...؟!؟

 

" پی نوشت : درستش میکنم "

+ نوشته شده در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 9:8 بعد از ظهر  توسط شراره   |