زندگی یا هویج ؟
از من پرسیده ای زندگی چیست . مثل این که بپرسی هویج چیست ؟
خب هویج ، هویج است و همین است که هست . . .
" من . . . تکواندو . . . زندگی . . . همه چی "
از من پرسیده ای زندگی چیست . مثل این که بپرسی هویج چیست ؟
خب هویج ، هویج است و همین است که هست . . .
هفته پنجم و ششم مسابقات ليگ پومسه بانوان جمعه 11 مرداد در خانه تكواندو برگزار شد .
به گزارش روابط عمومي فدراسيون تكواندو : در هفته پنجم و ششم و در رده هاي سني مختلف نتايج ذيل به دست آمد : در رده سني زير 14 سال ؛ سهيلا حسام عبدالهي از گلستان اول شد ، نرگس خلج از گلستان در مكان دوم ايستاد ، زينب عموزاده از گلستان در جاي سوم قرار گرفت . در رده سني 14 تا 18 سال ؛ زهرا جاهد از زنجان ، نيلوفر آسياچي از كرج و بهاره قادريان از زنجان به ترتيب در مكانهاي اول تا سوم قرار گرفتند . در رده سني 19 تا 30 سال؛ نسترن ملكي از كرج مقام اول را به دست آورد ، مهسا مرداني از فارس دوم شد و آرزو صفري از كرج در مكان سوم قرار گرفت . در رده سني 31 تا 40 سال ؛فاطمه اسدپور از فارس اول شد ، زهرا هادي زاده از گيلان در جاي دوم ايستاد و فرشته زرگوشيان از تهران سوم شد . در دررده سني 41 تا 50 سال ؛ بدري اسدي از تهران اول شد ، اعظم توكلي از تهران در مكان دوم قرار گرفت و صديقه پرتوي از تهران عنوان سومي را كسب كردو در رده سني بالاي 50 سال ؛ سكينه هوشنگي از همدان اول شد ، راضيه نسياني از مازندران دوم شد و فاطمه شريفي از تهران در جاي سوم قرار گرفت .
در بخش تيمي هم در رده سني زير 35 سال؛ كرج اول شد و تيمهاي فارس و فرهنگ گلستان در مكانهاي دوم و سوم ايستادند . در رده سني بالاي 35 سال؛ هم استان گيلان اول شد و تهران در مكان دوم قرار گرفت .
برترينهاي هفته عبارتند از :
بهترين سرپرست : مژگان اسدپور از فارس
بهترين مربي : زهرا افتخاري از كرج
بهترين داور : مهناز مرداني از اصفهان
فني ترين بازيكن : نسترن ملكي از كرج
فني ترين تيم : كرج
تيم منتخب اخلاق : فارس
بازيكن منتخب اخلاق : مهسا مرداني از فارس .
تابستون امسال یه جورایی با تمام تابستون های سال های قبل فرق داره !
هیج وقت شاید حتی واسه یه لحظه هم فکر نمی کردم که شرایط این طوری پیش بره . . .
اونم بعد از این همه مدت !
حرف ۱ سال یا ۲ سال نیست ، حرف یه عمره
حداقلش اینه که واسه من یه عمر بود !
خیلی سخت بود .
سخت تر از اون چیزی که فکر می کردم !
اما شد . . .
فقط می مونه یه معذرت خواهی گنده ، که نمی دونم کی و کجا باید به زبونش بیارم . . .
شاید به زودی !
شایدم هیچ وقت !